środa, 8 lutego 2017

Telefony, telefony i nie tylko :)


Znalazłam w czeluściach mojego komputera "surowkę" do jakiegoś wywiadu o mediach. 
Wywiad zapewne sie ukazał  ale to przypominam, bo nieustannie aktualne :)


Jak przekonać dziecko do tego, że nie musi mieć identycznego telefonu jak kolega/koleżanka,
Nie upierałabym się, że nie może mieć identycznego telefonu, jeśli ten koleżanki jest po prostu dobry lub bardziej funkcjonalny od tego, który sami wybraliśmy. Jeśli zaś nasz wybór jest obiektywnie lepszy to pozostaje nam sensowna argumentacja. Porównanie funkcji. Lub ostatecznie opcja albo ten, albo żaden. 

Jak nauczyć młodą osobę korzystania z telefonu: kiedy dzwonić, kiedy wyłączać, w jakich sytuacjach można go używać?
Trzeba od początku tłumaczyć dziecku co wolno a czego nie wypada. Ale musimy pamiętać, że dzieci uczą się przez obserwację, więc nic nie da mówienie, jeśli sami robimy co innego. Zawsze trzeba ustalić zasady. Jak dzwoni rodzic ZAWSZE odbierasz. Rozmowa o dobrym wychowaniu, czyli kino, teatr i inne miejsca publiczne albo wyłączamy, albo wyciszamy. W miarę możliwości nie używamy w miejscach publicznych, bo nie wszyscy muszą słyszeć o czym rozmawiamy. Jak nie możemy odebrać to oddzwaniamy lub tekstujemy (esmemesujemy). Ustalamy zasady i konsekwentnie je egzekwujemy. Rozmawiamy i podajemy pozytywne przykłady.

Czy zabranie telefonu lub odtwarzacza może stanowić metodę na ukaranie za złe zachowanie?
To zależy od celu w jakim nasze dziecko dostało od nas telefon. Musimy bowiem pamiętać, że jak odbierzemy dziecku telefon to nie będziemy mieć z nim kontaktu (a to przecież dla wielu rodziców jeden z powodów nabycia telefonu komórkowego). Często młodzi mają teraz odtwarzacze w telefonach więc to na jedno wychodzi. Radziłabym założyć za karę blokadę na połączenia wychodzące. Na tydzień. I oczywiście rozmowa.

Czy komórka, która pozwala rodzicom podsłuchiwać, co dzieje się w pobliżu dziecka jest dobrym rozwiązaniem dla przedszkolaka i trochę starszych dzieci? Czy powinniśmy poinformować opiekuna / nauczyciela o takiej możliwości w telefonie dziecka?
Uważam, że to przesada. Proponuję zaufanie. Zarówno wobec dziecka jak i w stosunku do nauczyciela. Poza tym w szkołach nie wolno używać telefonów (z tego co wiem) a w wypadku przedszkolaka chyba nie ma potrzeby posiadania telefonu.

Jak egzekwować limity finansowe korzystania z telefonu? Co zrobić, gdy przekroczy przyznany limit?
Karta pre-paid. Dziecko ma określoną kwotę i więcej nie. Kropka.

Telefon na obozie i kolonii – dawać?
Wszystko zależy od regulaminu kolonii czy obozu. Są takie, gdzie organizatorzy nie wyrażają zgody na posiadanie telefonu przez dziecko, by nadopiekuńczy rodzice w kółko nie wydzwaniali. Z drugiej jednak strony dziecko umiejące (a więc wcześniej nauczone) korzystania z telefonu komórkowego można w niego wyposażyć.

Jak rozmawiać z dzieckiem, które straci telefon (kradzież)? Co robić? Kupować od razu nowy? A jeśli dziecko straciło komórkę, bo nie słuchało rodziców?
Wszystko zależy od tego w jakiej to się stało sytuacji i po co dziecku telefon był. Zawsze należy podkreślać, że telefon to tylko rzecz i tak jak gumka czy ołówek może zostać zgubiona, skradziona, zniszczona. Trzeba więc uważać i dbać. Ale oczywiście w sytuacji, gdy dziecko zrobiło coś wbrew rodzicom i straciło komórkę... albo dać odczuć brak tego narzędzia (dla nastolatka może to być bolesne), albo kupić najtańszy „byle tylko dzwonił”. Jeśli dziecko zostało napadnięte to trauma może być tak duża, że dziecko samo nie będzie chciało przez jakiś czas dostać kolejnego telefonu.

Obawiamy się, że dziecko kontaktuje się z „nieciekawym towarzystwem” przez telefon – co robić? Sprawdzać historię połączeń, SMS?
ROZMAWIAĆ. I co to znaczy „nieciekawe towarzystwo”? Nieakceptowane przez rodziców? Wielu rodziców uważa, że odebranie telefonu zmieni taką sytuację. Nic bardziej mylnego. Znajdą się inne „kanały” kontaktów. NIE sprawdzać sms bo to tajemnica korespondencji. ROZMAWIAĆ. Ważne, abyśmy wiedzieli z kim przyjaźni się nasze dziecko i dlaczego. Zadajmy sobie trud by poznawać grupę, która stanowi środowisko rówieśnicze dla naszego dziecka. 

Jakie dzieci są zbyt małe by poradzić sobie z telefonem komórkowym? Czyli od jakiego wieku telefon jest użytecznym narzędziem?
Uważam, że telefon komórkowy to nie zabawka. I potrzebne jest dziecku, które wkracza w samodzielność, a więc nie wcześniej niż 10 latkowi. I od tego wieku może być użyteczny. Wcześniej niekoniecznie.

Kto powinien płacić za telefony - dzieci?
Telefon jest własnością rodzica- gdy dziecko jest małe. I oczywiście płaci rodzić (rozumiem, że „za telefon” to znaczy za połączenia. W przypadku nastolatka możemy ustalić limit, za który płacimy a za nadwyżkę nastolatek.

Co sądzi pani o wypływie gier video na dzieci.
Wszystko jest dla ludzi - gry video też - zależy tylko w jakich ilościach. Również od tego w jakim wieku jest dziecko i jaka to jest gra. Komputer uzależnia. Gry uzależniają i to też już zbadano i nawet ogłoszono. Wpływają na dziecięce zachowania, zainteresowania i motywacje. Wpływ gier wideo na psychikę dzieci jest więc oczywisty, ale jest generalnie pozytywny, zaś ewentualne efekty szkodliwe są bardzo trudne do zdiagnozowania. Mówi się co prawda, że przemoc niektórych gier wideo może sprzyjać brutalnym zrachowaniom. Szczególnie jeśli trafią na podatny grunt.
Gry video mogą powodować alienację społeczną, odbierają czas innym zajęciom (ciekawszym, bardziej rozwijającym czy edukacyjnym). Nie konfrontują dziecka z realnym światem. Nie pozwalają na to co w młodym wieku jest najważniejsze.... na ruch.
Czas spędzony przed monitorem jest czynnikiem ryzyka niepowodzeń szkolnych. 
Im dłuższe używanie gier wideo, tym gorsze osiągnięcia szkolne dziecka. Niektóre gry wideo, mogą być jednak wykorzystywane w celach edukacyjnych. Mogą stymulować nabywanie wiedzy o faktach i kompetencji takich jak myślenie strategiczne, kreatywność i współpraca. Niektóre gry wideo są pożyteczne dla rozwoju kompetencji poznawczych dzieci i mogą poprawić ich zdolność do nauki.
Wielu graczy spędza przed ekranem dużo więcej czasu niż na czytaniu. W tym tkwi poważny problem wpływu gier komputerowych. Wszystko zależy też od tego, czy gry trafiają do użytkowników, dla których są przeznaczone. Raport UE mówi, że wiek przeciętnego gracza wynosi co najmniej 30 lat. Więc brutalne treści w grach przeznaczone są dla dorosłych (nie oceniam czy to dobrze czy źle). Ale rodzice powinni dbać o ty by te gry nie trafiały w ręce dzieci.
Czy rodzic powinien pozwalać małym dzieciom na granie, jeśli tak to ile, czy już od najmłodszych lat dzieci mogą grać w gry wideo
Nie powinno się sadzać do komputera dziecka młodszego niż 5-6 lat. A i w tym wieku byłabym BARDZO ostrożna. Lepiej zaproponować dziecku inne atrakcje. Ale jeśli rodzice sami dużo czasu spędzają przy komputerze to naturalną konsekwencją będzie zainteresowanie się dziecka tym narzędziem. Są gry dla maluchów, ale ja wybrałabym gry ruchowe lub planszówki.

Monitorowanie dzieci – Są urządzenia które pozwalają na monitoring dzieci, czyli śledzenie co i gdzie robią, czy to zabieranie im prywatności czy też tylko dbanie o bezpieczeństwo.
Zdecydowanie zabieranie prywatności i oszukiwanie samych siebie. W rodzinie ważne jest zaufanie. Jak my dorośli czulibyśmy się, gdyby nas ciągle sprawdzano i inwigilowano. trochę szacunku do dziecka.

Co zrobić, gdy mamy dowody, że dziecko buszuje po niewłaściwych stronach, np. po stronach dla dorosłych?
Proponuję blokadę na pewne komputerowe adresy. Są takie wynalazki i oczywiście ROZMOWA. 

Serwisy społecznościowe – setki znajomych w wirtualnym świecie czy to w jakiś sposób ogranicza socjalne zdolności dzieci i może w życiu dorosłym powodować problemy?
Wirtualny świat jest inny niż świat realny. I nie da się przeżyć życia w wirtualnym świecie. Moim zdaniem takie „pseudo życie społeczne” ogranicza przede wszystkim kompetencje społeczne. Emotikony nie zastąpią prawdziwych emocji. Dziecko poprzez komputer nie nauczy się mowy ciała. Nie pozna naprawdę swojego rozmówcy.  Jest bezkarne w swych wypowiedziach i opiniach. Może to prowadzić do problemów emocjonalnych, osobowościowych czy szerzej -społecznych w dorosłym życiu.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz